Subiektywna, trochę dziecinna, bazująca na zaledwie kilku innych źródłach i wyjętych z kontekstu faktach historycznych, czasami nudna, ale mimo to – wspaniała! Autor – Tom, to zupełnie zwykły gość, który zauważył pewne chore zachowania w naszym społeczeństwie, które skutecznie pozbawiają nas esencji życia. To, o czym pisze to tak naprawdę nic nowego, ale sposób przedstawienia treści był dla mnie orzeźwiający i trafiający do serca.
Jako prawdziwy leń pisał tą książkę wiele miesięcy, próbując nadać jej jako taką grubość, tymczasem IMHO ważne jest zaledwie kilkanaście stron. I dla tych kilkunastu stron gorąco polecam całą książkę. Minęło już sporo czasu odkąd ją przeczytałem, ale jej wpływ pozostał na mnie nie zmieniony.
Prawie każdego dnia spędzam w autobusie na dojazd z/do pracy około dwóch godzin. Dwie godziny to kupa czasu. Dotąd czas swój spędzałem czytując pożyczoną od znajomych literaturę albo magazyn “Nowa Fantastyka” (lekkie i przyjemne, coś jak odpowiednik romansów dla kobiet). Niestety do księgozbiorów znajomych dostęp jest rzadki, a poziom opowiadań w magazynie jest zmienny, więc uznałem, że może czas się wziąć za coś odmiennego. Postanowiłem wejść do księgarni i kupić pierwszą lepszą książkę – dosłownie. Akurat tego dnia rozmyślałem trochę o historii, a może sprawił to quiz na FB, który sugerował, że moją życiową karierą powinna być związana z historią… w każdym razie skierowałem się ku działowi historii i wybrałem sobie tę oto książkę. Zacna grubość tomu spełniała moje ambicje, a temat jakże na czasie (no bo czego właściwie, tak naprawdę ci Arabowie chcą i o co to całe halo z Mahometem?) – więc ją wziąłem.
Dukaj jest aktualnie moim ulubionym pisarzem-futurologiem. Polecam tą książkę fanom twardej S-F, którzy nie boją się wyzwań. Ta powieść celowo uderza w czytelnika nawałem zupełnie nowych informacji – nowe słowa, nowe technologie, nowe pojęcia, nowe paradygmaty – nie było mi łatwo ogarnąć ten cały świat. Czytając ją czułem się jak dziecko, któremu pierwszy raz dano dostęp do Internetu przyszłości. Nie będę kłamał, że rozumiałem wszystko, o czym pisze, ale i tak bardzo mi się podobało.