Jako prawdziwy leń pisał tą książkę wiele miesięcy, próbując nadać jej jako taką grubość, tymczasem IMHO ważne jest zaledwie kilkanaście stron. I dla tych kilkunastu stron gorąco polecam całą książkę. Minęło już sporo czasu odkąd ją przeczytałem, ale jej wpływ pozostał na mnie nie zmieniony.

Prawie każdego dnia spędzam w autobusie na dojazd z/do pracy około dwóch godzin. Dwie godziny to kupa czasu. Dotąd czas swój spędzałem czytując pożyczoną od znajomych literaturę albo magazyn “Nowa Fantastyka” (lekkie i przyjemne, coś jak odpowiednik romansów dla kobiet). Niestety do księgozbiorów znajomych dostęp jest rzadki, a poziom opowiadań w magazynie jest zmienny, więc uznałem, że może czas się wziąć za coś odmiennego. Postanowiłem wejść do księgarni i kupić pierwszą lepszą książkę – dosłownie. Akurat tego dnia rozmyślałem trochę o historii, a może sprawił to quiz na FB, który sugerował, że moją życiową karierą powinna być związana z historią… w każdym razie skierowałem się ku działowi historii i wybrałem sobie tę oto książkę. Zacna grubość tomu spełniała moje ambicje, a temat jakże na czasie (no bo czego właściwie, tak naprawdę ci Arabowie chcą i o co to całe halo z Mahometem?) – więc ją wziąłem.

Wybór nie był zły. Książka może nie porywa, ale dosyć znaczna ilość tekstów źródłowych ożywia trochę suchy tekst wypełniony imionami i datami. Nie czuję się może dużo mądrzejszy po lekturze, ale pewne rzeczy się zdecydowanie rozjaśniły. Zaznaczyłem sobie też kilka nowych pozycji, z którymi chciałbym się zapoznać (głównie stare teksty), nie wiem tylko, jak je zdobyć :-/.

Czy polecam?
- Tak. Autor ma dystans do własnego tekstu i nie narzuca swojego zdania, opowiada w miarę ciekawie, a informacje zawarte w książce dają bazę do dalszych poszukiwań. Polecam tym bardziej, że jeśli chcesz ją przeczytać, to nie musisz już jej kupować ;-]

Dukaj jest aktualnie moim ulubionym pisarzem-futurologiem. Polecam tą książkę fanom twardej S-F, którzy nie boją się wyzwań. Ta powieść celowo uderza w czytelnika nawałem zupełnie nowych informacji – nowe słowa, nowe technologie, nowe pojęcia, nowe paradygmaty – nie było mi łatwo ogarnąć ten cały świat. Czytając ją czułem się jak dziecko, któremu pierwszy raz dano dostęp do Internetu przyszłości. Nie będę kłamał, że rozumiałem wszystko, o czym pisze, ale i tak bardzo mi się podobało.

The incoming cholecystectomy doesn’t bother me. The thing that I have to be on a special diet bothers me a lot. No chocolate. No eggs. Absolutely no fried food. No fresh bread(!?) …and the worst of all – no strong coffe! I can only drink very light coffe from now on. There is much more of what I cannot eat now, but the list is too long to put it here. Anyway…

…what am I supposed to eat now?! :-/

And here comes the idea. I wonder if a restaurant having special menus for all people who are on different kinds of diets would survive on market? I guess there are very many people who cannot eat different things but they would like to eat something tasty and yet they have to do everything themselves.

Imagine such a restaurant – for example you got diabetes, you simply ask for a special diabetes menu and you can choose anything you like without worrying that it will make you sick. And it tastes well (hopefully).

I wonder if there is such a restaurant somewhere there.In the recent days I found out that I’ve got some gallstones. They will make me a customer of a hospital in a near future, where I will take divorce with my gallbladder. It was nice to know you, you painful @$^#^&!.

The incoming cholecystectomy doesn’t bother me. The thing that I have to be on a special diet bothers me a lot. No chocolate. No eggs. Absolutely no fried food. No fresh bread(!?) …and the worst of all – no strong coffe! I can only drink very light coffe from now on. There is much more of what I cannot eat now, but the list is too long to put it here. Anyway…

…what am I supposed to eat now?! :-/

And here comes the idea. I wonder if a restaurant having special menus for all people who are on different kinds of diets would survive on market? I guess there are very many people who cannot eat different things but they would like to eat something tasty and yet they have to do everything themselves.

Imagine such a restaurant – for example you got diabetes, you simply ask for a special diabetes menu and you can choose anything you like without worrying that it will make you sick. And it tastes well (hopefully).

I wonder if there is such a restaurant somewhere there.

To be honest, I almost don’t use mp3 player and movie player, I use internet radio from time to time, but I simply love the ebook reader I installed – MobiReader. When I tell people that I read books on my phone, they don’t believe and sometimes they laugh. In fact I find it much easier to read books on my mobile, because the screen is always well visible despite of the light in a room or wherever I am at that moment. It is also very light while big books tire my hand pretty fast. One may tell the screen is small (which is untrue) so the letters will be so little that reading them will tire one’s eyes, but you can amend the size of the letters. Let’s avoid too much talking. Look for yourself (click to enlarge).

What else? Nah, not much, so I will just throw some specifications:

Key Features are:

• HSDPA
• 100 Grams in weight
• 16 Million colours, 2 inches 240×320 pixels display
• WiFi with VOIP capabilities
• Symbian OS 9.1
• 2 Megapixel Camera

It’s been a while since I bought my Nokia E51 and it seems not so new and great anymore after iPhone and so many other mobile phones have been released. Well, I think it still kicks ass. When I was looking for a new cell phone I was mainly thinking of Internet browsing (using Wi-Fi), checking e-mails and reading ebooks. Nokia E51 does all these things and many more. Since it works on an open source Symbian S60 system, I can download and install (and I did) very many applications like movie player, mp3 player, internet radio (cool!), maps and whatever else comes to your mind.

To be honest, I almost don’t use mp3 player and movie player, I use internet radio from time to time, but I simply love the ebook reader I installed – MobiReader. When I tell people that I read books on my phone, they don’t believe and sometimes they laugh. In fact I find it much easier to read books on my mobile, because the screen is always well visible despite of the light in a room or wherever I am at that moment. It is also very light while big books tire my hand pretty fast. One may tell the screen is small (which is untrue) so the letters will be so little that reading them will tire one’s eyes, but you can amend the size of the letters. Let’s avoid too much talking. Look for yourself (click to enlarge).

What else? Nah, not much, so I will just throw some specifications:

Key Features are:

• HSDPA
• 100 Grams in weight
• 16 Million colours, 2 inches 240×320 pixels display
• WiFi with VOIP capabilities
• Symbian OS 9.1
• 2 Megapixel Camera

..at least it is what he told me.

I am trying to participate in some photo contests lately as they motivate me to do things I wouldn’t dare in other way.

This photo is for the contest called “People’s faces” or maybe “People’s aspects”?

Every time I see some photo contest topic, first things that come to my mind are the dark ones. For example there was a topic “Places worth visiting” some time ago. I imagine people would send images of beautiful places. I planned to go to dog’s shelter, slaughterhouse, dump.. I regret I didn’t do that after all, guess I am still little too shy and lazy for such trips.

This topic was easier. I had a man on my mind to ask for posing, but he was absent. I spent half an hour wandering around railway station and finally spotted this man on the market square in Krakow. I couldn’t make myself to talk to him and ask him to pose. I felt so embarrassed. I followed him for 20 minutes, watching him begging for money, taking food out of trash cans, waiting for the right time. Finally asked him to pose for me and he agreed.

He said he is homeless for last 12 years and an alcoholic too and that he used to be a commando. I regret I didn’t ask him about his age or more information about his life.

..at least it is what he told me.

I am trying to participate in some photo contests lately as they motivate me to do things I wouldn’t dare in other way.

This photo is for the contest called “People’s faces” or maybe “People’s aspects”?

Every time I see some photo contest topic, first things that come to my mind are the dark ones. For example there was a topic “Places worth visiting” some time ago. I imagine people would send images of beautiful places. I planned to go to dog’s shelter, slaughterhouse, dump.. I regret I didn’t do that after all, guess I am still little too shy and lazy for such trips.

This topic was easier. I had a man on my mind to ask for posing, but he was absent. I spent half an hour wandering around railway station and finally spotted this man on the market square in Krakow. I couldn’t make myself to talk to him and ask him to pose. I felt so embarrassed. I followed him for 20 minutes, watching him begging for money, taking food out of trash cans, waiting for the right time. Finally asked him to pose for me and he agreed.

He said he is homeless for last 12 years and an alcoholic too and that he used to be a commando. I regret I didn’t ask him about his age or more information about his life.

In seconds everyone was calling 112 and people started to run towards the body. I couldn’t decide what to do.

Probably a course of first aid would be a good idea… :-/. The only thing I remembered from classes was that one musn’t move the body in case of spine damage.

I could see the car, an opened airbag, and car’s interior full of smoke. I moved towards the place to see more details. I didn’t even dream about helping in any way – I wouldn’t know what to do. I felt shame.

A group of people were deliberating if the victim shall lay on his back or on his side. In the meanwhile the man recovered. Spitting with blood he asked to take his helmet off. I was surprised he was able to talk. I was surprised he was alive! He even tried to stand up, but a dozen of hands pulled him back.

He moved his legs (thank gods). He complained about the pain in his arm, probably broken…

The ambulance came in 6 minutes, fire fighters in 9 and police few minutes later. I went away.

I will never forget the moment he hit the car and flied in the air like a puppet… such a shocking view.Yesterday I witnessed a motor accident which had happened, like, 100 mts from me. The guy on the motorcycle passed me driving around 60-80 km/h. I followed him with my eyes thinking “He is driving too fast, it is dangerous…” and next second I saw a car turning left from an opposite lane. The man in a car must have noticed him too late and was already crossing motorcyclist’s way. Quite fast, but still too slow. The man on a motorcycle broke in panic – too late, his motor-bike started to turn and slide, approaching its fate with deadly speed. So fast. Motorcycle hammered into a car, and the man rolled over it, crushing into car’s corner. The car was still in movement and the motorcyclist bounced 5 meters to the right like a mannequin. I froze for a moment, cursing aloud. Half second later man’s body lied with no movement. I was sure he was dead.

In seconds everyone was calling 112 and people started to run towards the body. I couldn’t decide what to do.

Probably a course of first aid would be a good idea… :-/. The only thing I remembered from classes was that one musn’t move the body in case of spine damage.

I could see the car, an opened airbag, and car’s interior full of smoke. I moved towards the place to see more details. I didn’t even dream about helping in any way – I wouldn’t know what to do. I felt shame.

A group of people were deliberating if the victim shall lay on his back or on his side. In the meanwhile the man recovered. Spitting with blood he asked to take his helmet off. I was surprised he was able to talk. I was surprised he was alive! He even tried to stand up, but a dozen of hands pulled him back.

He moved his legs (thank gods). He complained about the pain in his arm, probably broken…

The ambulance came in 6 minutes, fire fighters in 9 and police few minutes later. I went away.

I will never forget the moment he hit the car and flied in the air like a puppet… such a shocking view.

click, to see – Kraftwerk concert in Krakow, PL 2008 short video

But besides that, all is going well. I am trying to participate in different photo competitions and recently I even found a job as a photographer and I feel great about it.

Pamiętacie? Całkiem interesująca to była historia.

Znalezione na nostalgia.pl

Pamiętacie? Całkiem interesująca to była historia.

Znalezione na nostalgia.pl

Dreszcz mnie przechodzi, kiedy tego słucham. Ciekaw jestem, kim będzie za 20 lat.

Klaudia Kulawik – zapamiętam sobie to imię.

A kiedy do głosu dochodzi moja analityczna część umysłu (ACU), budzę się jak ze snu i powoli do mnie dociera…

Jak to możliwe, że wzruszyłem się tak bardzo? Co to właściwie było?!

Piosenka. A poruszyła mnie jakby sama śmierć i życie zatańczyły mi przed oczami walca.

Nadzwyczajne!

Wydaje mi się, że reakcja Chylińskiej wzruszła mnie chyba nawet bardziej niż sam śpiew. Nie wzruszyłbym się aż tak, gdybym nie obserwował jej wzruszenia. To chyba podobna reakcja do tej, jaką mam podczas oglądania horroru – nie boję czającego się niebezpieczeństwa, ale grozy, która wybucha na twarzy aktora. Taki pierwotny, zwierzący instynkt, atawizm w czystej postaci. Tak samo tutaj – patrzę na wzruszenie na twarzy Chylińskiej, i uczucie potęguje się we mnie.

Jak zwykle, niezależnie od moich chęci, moja ACU zaczyna rozkładać sytuację na części, próbując zgłębić to zjawisko i kłębiące się we mnie chaotycznie uczucia.

- Tekst, dojrzały, przenikliwy, który opisuje jakby esencję naszego (smutnego?) życia.

- Głos, który wzbudza dreszcz. Przejmujące, dogłębne i pełne przeżywanie pieśni.

- W ustach dziecka – uosobienia niewinności, które nie ma prawa znać tej smutnej rzeczywistości, brzmi jak przesłanie z zaświatów. Dosłownie! Co ona musiała przeżyć, żeby tak zaśpiewać!?

- I ta emocja w głosie, która wzbudza nieokreśloną tęsknotę i żal.

Ponownie oglądam jej występ i (klik) ponownie wyciska mi łzy. Ba! Wilgotnieją mi oczy na samo wspomnienie jej śpiewu. (klik) Po jeszcze jednym wysłuchaniu mam ochotę być lepszą osobą.

Skąd się biorą takie mocne reakcje?! Wydaje mi się, że nie poddaję się łatwo zewnętrznym wpływom, a tutaj w jednej chwili mięknę jak przekłuta piłka. Przerażające, jak szybko i łatwo można wpłynąć na człowieka.

Mam szczerą nadzieję, że jej talent nie zostanie zmielony na pustą rozrywkę i ktoś z prawymi intencjami zaopiekuje się jej osobą. Jest potężna – porusza serca na wskroś. Boję się pomyśleć, co by było, gdyby zamiast ze współczuciem zaczęła śpiewać z gniewem. Brrr…

That is the best one I could make. I caught her and put in a jar for the session.

This is ‘Mucha’, an old bitch, who agreed to take few photos of her in macro. Her hair look like hedgehog’s spikes.

This poor thing was told to have “parasitoid mites on the bumblebee”.

As many times before, me, my wife and our son went to St. Petersburg to see my mother-in-law and have two weeks of holiday. These days St. Petersburg is more expensive than London (Cider for 5 pounds, small beer for 2.5 pounds) so we mostly stayed at home (which is about half an hour by train from the center). From our previous trips I knew that I will get bored fast so I took my old Minolta 7i with some macro rings and tried to make some macro photos – with poor result. Macro rings suck – aberration is so big that only small center of the photo can be framed. Have a look:

That is the best one I could make. I caught her and put in a jar for the session.

This is ‘Mucha’, an old bitch, who agreed to take few photos of her in macro. Her hair look like hedgehog’s spikes.

This poor thing was told to have “parasitoid mites on the bumblebee”.

At the actual point we can consider used cars only and we are focusing to buy VW Golf III or IV. We will probably try to import it from Germany, find some old man, who used it only for sunday services for last years or something like it. I wonder if we will have such a luck when it comes to it.

Honestly, the whole idea scares me a little. Registering the car in Poland, paying car insurance, probable car repairs, possible car accidents, holes in the streets (still many of them in Poland), gasoline prices going up all the time (even though market prices go down recently)… ufff. Now I am scared ;-]. Did I miss anything?

Good thing I cannot buy it now ;-D.

If there was a possibility my wife would probably rape me to take a car loan, but fortunately I am a freelancer and I cannot take one. Ha!I don’t even have a driving licence, but I am thinking more and more about buying myself a car. It started with my wife, who desparatly wants one and even made a license recently. As a pragmatic person I usually don’t even think about stuff I cannot afford, but this time I must admit – a car would be a real help in our life. Shopping, trips, holidays, work, late parties etc. etc.

At the actual point we can consider used cars only and we are focusing to buy VW Golf III or IV. We will probably try to import it from Germany, find some old man, who used it only for sunday services for last years or something like it. I wonder if we will have such a luck when it comes to it.

Honestly, the whole idea scares me a little. Registering the car in Poland, paying car insurance, probable car repairs, possible car accidents, holes in the streets (still many of them in Poland), gasoline prices going up all the time (even though market prices go down recently)… ufff. Now I am scared ;-]. Did I miss anything?

Good thing I cannot buy it now ;-D.

If there was a possibility my wife would probably rape me to take a car loan, but fortunately I am a freelancer and I cannot take one. Ha!

Oglądałem wczoraj film dokumentalny pt. “Zeitgeist” – być może już o nim słyszeliście. To niezależna produkcja ukazująca historię i współczesny świat w mało dotąd znanym kontekście. Aktualnie jest to chyba też najczęściej ściągany z Internetu plik.

Ten film naprawdę mną wstrząsnął. O ile część o religii oraz terroryźmie nie były dla mnie zupełną nowością, o tyle część dotycząca banków całkowicie wytrąciła mnie z równowagi..

Na początku oglądania filmu myślałem sobie – “…co on p**oli?!”. Musiałem zatrzymać film i zacząłem szperać w sieci próbując zweryfikować podawane w filmie z taką pewnością informacje (nie podaję jakie, żeby nie zepsuć efektu) – z połowicznym skutkiem. Coś znalazłem, ale żeby dojść do prawdy, musiałbym raczej iść do biblioteki i posiedzieć nad tekstami źródłowymi. Sprawa trochę się wyklarowała, kiedy wszedłem na oficjalną strone www.zeitgeistmovie.com i przeczytałem działy “Statement” oraz “Sources”.

Film zebrał wiele krytyki jak również zdobył pierwszą nagrodę na Best Feature Documentary/Artivist Spirit at the 4th Annual Artivists Awards in 2008 in Hollywood, CA.

Autor filmu zwraca uwagę, aby nie wierzyć ślepo we wszystkie zawarte w filmie informacje, ale aby przedsięwziąć własne badania w interesujących go kwestiach. Wielokrotnie wspomina, że jego celem nie jest odsłonięcie światowego spisku, ale sprawienie, że ludzie zaczną bardziej krytycznie podchodzić do napływających do nich informacji.

Nothing happened, it just stopped working out of the blue. No diagnostic software could tell me what is wrong. The fact that it died right after warranty finished makes me suspicious…

Heh, chyba czas zastanowić nad zmianą swojego imidż…

Guess, which one is programmer and which one is graphic designer ;]

Since I was the one to shoot photographs, I wasn’t on the photo ;]
I took one of those before, while making some other photos:

You can call me eclectic.
Punk’s boots, Scottish kilt, sport hoodie, rap-like gestures(?) and tired artistic face-look ;]

Now I spend my time thinking about an idea that will help me realize my dream…

“Bycie bogatym jest lepsze, niż bycie biednym, choćby ze względów finansowych” – Woody Allen

Tak bardzo spodobał mi się ten tekst, że za zgodą autora go przetłumaczyłem. Jest to wolne tłumaczenie z zenhabits.net – bardzo popularnego serwisu wyznawcy filozofii Zen.

“Polepszenie stanu swoich finansów generalnie poprawia też nastrój, więc pomyślałem, że dobrze będzie podzielić się technikami, które świetnie sprawdzają się w moim przypadku.

Jestem w tym momencie w najlepszym okresie finansowym w moim życiu, pomimo faktu, że niedawno zrezygnowałem z pracy (autor artykułu, nie ja! – przyp. tłumacza), tak samo jak moja żona. Za wiele z tych porad muszę podziękować Wam, czytającym mojego bloga.

Oto triki, które doskonale wpłynęły na stan moich finansów – proszę, nie krytykujcie mnie za nie – nie mówię, że będą działały dla wszystkich. Podzielcie się swoimi własnymi sposobami w komentarzach!

1. Używaj gotówki. Zamiast płacić za wszystko plastikiem, używaj gotówki na takie wydatki jak jedzenie na mieście, paliwo i codzienne artykuły spożywcze. Płacenie gotówką sprawia, że wydawanie jest bardziej realne, a dodatkową zaletą jest to, że wiemy, kiedy już naprawdę nie mamy pieniędzy, zamiast wydawać więcej niż nas na to stać.

2. Zostań w domu. Wychodzenie na miasto sprawia, że niepotrzebnie wydajesz bardzo dużo pieniędzy. Jesz w restauracji, idziesz do galerii handlowej, zatrzymujesz się na stacji paliwa na przegryzkę… Bardzo trudno jest się powstrzymać od wydawania pieniędzy, jeśli jesteś na mieście. Zamiast tego zostań w domu i poszukaj darmowej rozrywki. Jest to również dobry sposób na nawiązanie bliższej więzi z rodziną.
(Natomiast z grupą przyjaciół możnaby spóbować umawiać się w mieszkaniach każdego z nich po kolei. W ten sposób zaoszczędzicie na jedzeniu i alkoholu, a poznacie się jeszcze lepiej)

3. Nie pozwalaj na przysyłanie sobie katalogów wysyłkowych. Albo powiadomień pocztą elektroniczną od firm, które próbują ci sprzedać różne rzeczy. Ich ogłoszenia o promocjach i ekscytujących nowych produktach są tak skonstruowane, że wydają się bardzo pociągające i bardzo trudno jest oprzeć się ich zakupowi, nawet, jeśli ich nie potrzebujesz. Zamiast walczyć z pokusami, anuluj wszelkie subskrypcje katalogów i ogłoszeń e-mail, a pod koniec każdego miesiąca zanotujesz więcej pieniędzy na swoim koncie :-]

4. Załóż listę 30-dniową (albo chociaż 14-dniową). To doskonały sposób, aby poradzić sobie z zakupami pod wpływem impulsu. Jeśli czujesz pokusę, aby kupić sobie coś, co nie jest ci absolutnie potrzebne, wpisz go na listę, a obok datę wpisania. Po 30 dniach – możesz ją kupić, ale prawdopodobnie już nie będziesz pragnął tej rzeczy tak mocno.

5. Przygotowuj jedzenie w domu. Wiem, to wydaje się być skomplikowane i czasochłonne, ale wcale nie jest. Natomiast oszczędności w tej sferze są nieocenione. Policz, ile wydajesz tygodniowo na kanapki w pracy i napoje… to fortuna!

6. Gimnastykuj się i ćwicz. Bycie w dobrym zdrowiu nie tylko poprawi ci nastrój, ale również zmniejszy rachunki na zdrowie w przyszłości.

7. Wdróż system kopertowy. To pomysł podobny do wydawania gotówki zamiast płacenia kartą. W tym wypadku jednak, wszystkie pieniądze, które nie są przeznaczone na rachunki, wkładasz do pokategoryzowanych kopert. Moje koperty nazywają się ‘jedzenie’, ‘paliwo’ i ‘różne’. Trzy koperty, a kiedy są puste, wydałem swój przydział i nie mogę kupować nic wiecej.

8. Rozmiawiaj ze swoim partnerem o finansach każdego tygodnia. To bardzo ważne, abyście rozmawiali o finansach i mieli wspólnie ustalony plan. Powinniście mieć takie same finansowe cele i razem określać zasady wydawania pieniędzy oraz zachowań w przypadkach zakupów pod wpływem chwili – tak aby żadne z was nie miało później ochoty udusić drugiego. Upewnijcie się, że oboje wiecie o rachunkach, które trzeba zapłacić, jaki jest stan waszych kont itd. Wspólne spotkanie na 20 minut w każdym tygodniu powinno spokojnie wystarczyć. Właściwa komunikacja to klucz do sukcesu.

9. Arkusz kalkulacyjny. Są różne drogie programy do zarządzania informacjami finansowymi, takie jak MS Money, Quicken i wiele innych, które mogą zrobić zadziwiające rzeczy z twoimi finansami. Są również darmowe programy – na twój pulpit, albo dostępne online, z powiadamianiem, dzwonkami itd. Rzecz w tym, że w praktyce to wszystko jest nie potrzebne. Jedyne, czego trzeba, to prosty arkusz kalkulacyjny dostępny online. Z moich doświadczeń (i moich też – przyp. tłumacza) wynika, że do tego celu najlepiej nadaje się darmowy arkusz kalkulacyjny udostępniany przez Google (zobacz tutaj). Wpisuję tam informacje o wpływach i wydatkach w każdym miesiącu i od razu planuję finanse na następny. Czegóż więcej potrzeba? Zobacz przykładowy arkusz.

10. Przelewy za rachunki, kredyty i oszczędności płać od razu. Wykonaj je przez wszystkimi innymi wydatkami. Jeśli zostawisz je na później.. no cóż, może ci sporo zabraknąć i skończysz pożyczając pieniądze od kogoś. Natomiast, jeśli wykonasz te wszystkie przelewy od razu, będziesz niejako zmuszony przez resztę miesiąca prowadzić racjonalne wydatki na swoje przyjemności.

11. Ćwicz w domu. Niektórzy nie zgodzą się ze mną w tym punkcie – w porządku – każdy powinien robić to, co sprawdza się w jego przypadku. Jednakże jak osobiście oszczędziłem wiele pieniędzy, które wcześniej wydawałem na siłownię. Wystarczy zrobić kilka kółek po okolicy, kupić kilka ciężarków i trochę innego sprzętu. Wykonuję wiele ciężkich ćwiczeń, ale do żadnego z nich nie potrzebuję chodzić na siłownię.

12. Wyłącz kablówkę. Nie mówię żeby w ogóle nie oglądać TV – sam oglądam filmy na DVD i mam pewność, że to, co oglądam ma wartość, natomiast nie chcę oglądać śmiecio-kanałów, które zazwyczaj puszczają w eterze. Może to nie są jakieś wielkie oszczędności, ale jednak.

13. Odgracanie. Poprzez pozbycie się niepotrzebnych rzeczy z domu nie tylko sprawiasz, że twoje życie staje się prostsze i spokojniejsze, ale również trudniej jest kupować nowe, niepotrzebne rzeczy. Kiedy już raz wyczyścisz swój dom, nie będziesz chciał go ponownie zaśmiecać.

14. Pożyczaj. Oddawaj książki, ubrania, zabawki i inne rzeczy, których już nie potrzebujesz przyjaciołom, znajomym i rodzinie. Kiedy zaś czegoś potrzebujesz, wyślij do wszystkich e-maila czy ktoś tego nie ma. Są znaczne szanse, że ktoś da ci tą rzecz za darmo, jeśli już jej nie używa.

15. System barterowy. To już prawie zapomniana sztuka, ale ciągle wiele osób chętnie wymienia się towarem i usługami zamiast wydawać pieniądze, szczególnie jeśli jesteście przyjaciółmi lub przynajmniej się znacie. Wejdź w nawyk oferowania barteru za co tylko możesz, a zaoszczędzisz bardzo dużo pieniędzy. Przykładowo mój serwis WWW został wykonany w systemie barterowym, na czym oszczędziłem 2000 złotych.

16. Dawaj osobiste prezenty. Dawanie prezentów to jedna z najwspanialszych tradycji, która pokazuje, że troszczysz się o kogoś. Przynajmniej tak długo, jak nie stanie się skomercjalizowana. Wtedy staje się to naprawdę dużym wydatkiem każdego roku. Zamiast kupować drogie prezenty (które często mogą wprawić kogoś w zakłopotanie, bo tradycja wymaga, aby odwdzięczyć się w przyszłości czymś podobnym), spróbuj dać komuś “prezent własnego czasu”. Obdaruj kogoś czymś, co sam upiekłeś lub sam zrobiłeś. Podaruj im usługę, którą docenią. Coś takiego nie musi wiele kosztować, a może sprawić wiele przyjemności i zadowolenia obu stronom.

17. Edukuj swoje dzieci w temacie reklamy, oszczędzania, zarabiania i dawania prezentów. Jeśli masz dzieci, taka nauka oszczędzi ci wiele wydatków i sprawi, że one same w przyszłości też będą odnosiły większe sukcesy w tej sferze. Jeśli będą wiedziały, jak reklama wpływa na ich decyzje, jakie są triki i jak się przed nimi bronić, będą mniej skłonne aby w przyszłości wymagać od ciebie kupowania im drogich/bezużytecznych prezentów. Jeśli dowiedzą się więcej o zarabianiu i oszczędzaniu (i poczują to na własnej skórze), będą bardziej szanowały pieniądze, które zarabiasz, i które próbujesz zaoszczędzić.

18. Szukaj szczęścia w życiu, nie w wydawaniu. Wiele osób często kupuję różne rzeczy, ponieważ wydaje im się (być może podświadomie), że to przyniesie im szczęście. Po prostu MUSZĄ mieć najnowszy gadżet, buty lub samochód. To taka świetna zabawa! Niestety później kupujemy te rzeczy i czujemy zadowolenie tylko przez dzień lub dwa, a następnie czujemy przemożną chęć, aby znowu kupić coś nowego. To niekończące się błędne koło, którego stajemy się ofiarami. Zamiast tego, naucz się kochać swoje życie. Odnajdź radość w naturze. W ludziach dookoła ciebie! W robieniu rzeczy, które kochasz! W ćwiczeniach i medytacji! Jest tak wiele rzeczy, które mogą ci dać w życiu szczęście. Nie ma powodu, aby zadowolenie odnajdywać tylko w wydawaniu pieniędzy.”

PORADY Z KOMENTARZY GOŚCI

19. Kupuj używane…i targuj się. Szukasz filmów, książek, gier, mebli, sprzętu RTV lub AGD? Umieść ogłoszenie na gumtree.com albo na craiglist.com. Szukaj aukcji na Allegro. Jest bardzo wiele rzeczy, które niczym się nie różnią od swoich nowych odpowiedników poza tym, że są o połowę tańsze. A kiedy już kupujesz coś używanego – targuj się. Większość osób sprzedających swoje rzeczy jest gotowych dać chociaż trochę niższą cenę, ale nigdy się tego nie dowiesz, jeśli nie zapytasz.

20. Idąc na zakupy weź ze sobą dwie listy.
Wielokrotnie szedłem na zakupy kupić tylko jedną małą rzecz, której potrzebowałem, natomiast wychodziłem obładowany zakupami – czasami bez tej jednej rzeczy po którą przyszedłem. Teraz przed zakupami na jednej piszę, co mam kupić i twardo się tego trzymam. Natomiast drugą biorę ze sobą i zapisuję na niej wszystko, co pod wpływem impulsu chciałbym w danej chwili kupić. Następnym razem przed zakupami przeglądam tą drugą listę i wybieram z niej to, czego naprawdę potrzebuję.

21. Wybieram pieniądze na jedzenie do pracy na początku miesiąca. Jeśli pieniądze skończą się przed jego upływem, do końca miesiąca jestem zmuszony przynosić jedzenie z domu.

I love good commercials. Really admire the guys who have ideas like that.

OMG… aaaaahh….that was funny :]

Another one here:

Don’t worry it is not THAT bad in real life… At least, not all the time…

Ready for some hardcore action? Take this:

Ouch…

That’s all folks! Get back to work!

Co jeszcze? No tak.. jest starszy ode mnie o 6 lat (budynek zaczęli budować w 1975), więc nic dziwnego, że się nim jakoś szczególnie nie interesowałem – dla mnie był tam od zawsze – nieodłączna część krajobrazu.

Oryginalny plan był bardzo ambitny. Ówczesny inwestor, Mostostal, chciał w budynku zmieścić biura, kawiarnie, centrum konferencyjne, hotel, centrum szkoleniowe i inne cuda-nie-widy. Dosłownie nie-widy, bo po 4 latach skończyły się fundusze. Przez lata wielu inwestorów miało różne plany, od modernizacji, adaptacji aż po całkowite wyburzenie, ale… z różnym powodów nic z tego nie wyszło. Szkieletor jak stał tak stoi.

Rok temu (w 2007) budynek podobno został ponownie przejęty przez następnego inwestora i wyobraźcie sobie, chce go zmodernizować. Co ciekawsze, plan jest taki, żeby budynek był gotowy na Euro 2012. No, no… zobaczymy.

Póki co żartuje się, że inwestorzy za bardzo się spieszą, bo jeszcze kilka lat, a obiekt zostanie wpisany na listę zabytków, a już teraz jest atrakcją japońskich wycieczek ;]

Look at this baby:

Aaah… Lovely isn’t it? Even it was formerly a garbage truck, heh, heh. You can buy this one for me for my birthday, hm? ;]
Buy me a pimped garbage truck here :)
And maybe a tank of gas for it as well… :-/

OK, was the above one cool? Now I need to win lottery *just* couple of times to get this one :D

Now that is one big good news. From now on everybody can browse all Nature volumes back to 1869. Pretty cool, hm? Browse it here. Now… how to read that thing? I hate reading books on my computer.

I wish I had an ebook reader… :(

Natomiast na piętrze jest przezabawna wystawa “Alementarz”. Warto pójść i obejrzeć. Pomysł na czasie, naprawdę polecam. Można oglądać chyba do 27 stycznia 2008.

I only need something like 2500 people send me one dollar each. I have 4 months to gather that sum or the guy will be really disappointed to not get the present of his dreams on his birthday ;P

Send me one dollar now to make me smile! :D
You can send me your quids and bucks via PAYPAL: