Subiektywna, trochę dziecinna, bazująca na zaledwie kilku innych źródłach i wyjętych z kontekstu faktach historycznych, czasami nudna, ale mimo to – wspaniała! Autor – Tom, to zupełnie zwykły gość, który zauważył pewne chore zachowania w naszym społeczeństwie, które skutecznie pozbawiają nas esencji życia. To, o czym pisze to tak naprawdę nic nowego, ale sposób przedstawienia treści był dla mnie orzeźwiający i trafiający do serca.

Jako prawdziwy leń pisał tą książkę wiele miesięcy, próbując nadać jej jako taką grubość, tymczasem IMHO ważne jest zaledwie kilkanaście stron. I dla tych kilkunastu stron gorąco polecam całą książkę. Minęło już sporo czasu odkąd ją przeczytałem, ale jej wpływ pozostał na mnie nie zmieniony.

Prawie każdego dnia spędzam w autobusie na dojazd z/do pracy około dwóch godzin. Dwie godziny to kupa czasu. Dotąd czas swój spędzałem czytując pożyczoną od znajomych literaturę albo magazyn “Nowa Fantastyka” (lekkie i przyjemne, coś jak odpowiednik romansów dla kobiet). Niestety do księgozbiorów znajomych dostęp jest rzadki, a poziom opowiadań w magazynie jest zmienny, więc uznałem, że może czas się wziąć za coś odmiennego. Postanowiłem wejść do księgarni i kupić pierwszą lepszą książkę – dosłownie. Akurat tego dnia rozmyślałem trochę o historii, a może sprawił to quiz na FB, który sugerował, że moją życiową karierą powinna być związana z historią… w każdym razie skierowałem się ku działowi historii i wybrałem sobie tę oto książkę. Zacna grubość tomu spełniała moje ambicje, a temat jakże na czasie (no bo czego właściwie, tak naprawdę ci Arabowie chcą i o co to całe halo z Mahometem?) – więc ją wziąłem.

Wybór nie był zły. Książka może nie porywa, ale dosyć znaczna ilość tekstów źródłowych ożywia trochę suchy tekst wypełniony imionami i datami. Nie czuję się może dużo mądrzejszy po lekturze, ale pewne rzeczy się zdecydowanie rozjaśniły. Zaznaczyłem sobie też kilka nowych pozycji, z którymi chciałbym się zapoznać (głównie stare teksty), nie wiem tylko, jak je zdobyć :-/.

Czy polecam?
- Tak. Autor ma dystans do własnego tekstu i nie narzuca swojego zdania, opowiada w miarę ciekawie, a informacje zawarte w książce dają bazę do dalszych poszukiwań. Polecam tym bardziej, że jeśli chcesz ją przeczytać, to nie musisz już jej kupować ;-]

In the recent days I found out that I’ve got some gallstones. They will make me a customer of a hospital in a near future, where I will take divorce with my gallbladder. It was nice to know you, you painful @$^#^&!.

The incoming cholecystectomy doesn’t bother me. The thing that I have to be on a special diet bothers me a lot. No chocolate. No eggs. Absolutely no fried food. No fresh bread(!?) …and the worst of all – no strong coffe! I can only drink very light coffe from now on. There is much more of what I cannot eat now, but the list is too long to put it here. Anyway…

…what am I supposed to eat now?! :-/

And here comes the idea. I wonder if a restaurant having special menus for all people who are on different kinds of diets would survive on market? I guess there are very many people who cannot eat different things but they would like to eat something tasty and yet they have to do everything themselves.

Imagine such a restaurant – for example you got diabetes, you simply ask for a special diabetes menu and you can choose anything you like without worrying that it will make you sick. And it tastes well (hopefully).

I wonder if there is such a restaurant somewhere there.In the recent days I found out that I’ve got some gallstones. They will make me a customer of a hospital in a near future, where I will take divorce with my gallbladder. It was nice to know you, you painful @$^#^&!.